.

من از این درد بنا نیستـــــ شکایتـــــ بکنمـ

ترسمـ این استـــــ بــــه دورے تو عادتـــــ بکنمـ

 

مدتے میشود از کربــــ بلا محروممـ

چه قدر چیزے نگویمــ و رعایتـــــ بکنمـ

 

بــــه پر پارچه اے که بــــه حسینیه زدند

گله دارمـ گله امـ را بــــه علامتـــــ بکنمـ

 

پسر فاطمه انگار که قهرے بامنــ

رو مگردان تو زمانے که سلامتـــــ بکنمـ

 

زودتر.کارے بکن که عرفه نزدیکــ استــــ

قصدمـ.این نیستـــــ بــــه کار تو.دخالتـــــ.بکنمـ

 

نه حرمـ رفته امـ و نه سفرے در راه استـــــ

بین زوار تو احساســــ خجالتـــــ بکنمـ

 

حرف حرف تو ولے راضے نشو آقاجان

بــــه رفیقمـ که حرمـ رفته حسادتـــــ بکنمـ

 

بغض.....آه.....اشک.....کربلا......ارباب..